Nadat vorig jaar de vijftigste verjaardag van Jack Kerouacs On The Road uitbundig werd gevierd met artikelen, nareisverhalen en de uitgave van de ongekuiste versie van de klassieker, lijkt de beatgeneration weer volop in de aandacht te staan. Passionate Magazine richt in haar januari/februari nummer de blik op twee andere beatschrijvers: Sinclair Beiles en William S. Burroughs.

Schrijver en journalist Fred de vries, die bezig is met een biografie over Beiles, beschrijft in welluidend proza diens periode in Griekenland, van de gelukkige dagen in de villa van Pandias Skaramangas in Hydra tot zijn verblijf in de ‘luizenhotels’ in de binnenstad van Athene, waar hij uiteindelijk zijn verstand zou verliezen. Het eveneens bewogen leven van William S. Burroughs - drugs, drank en het beruchte schietincident waarmee hij zijn vrouw om het leven bracht - krijgt verderop in het blad een uitvoerige beschrijving. Beide beatschrijvers waren grondleggers van de zogenaamde cut-up techniek: het door elkaar husselen van de eigen tekst en gevonden zinsneden, iets waarover ik in deze Passionate wel iets meer had willen lezen. Ook staat in dit nummer een interview met schrijfster Yolanda Entius, die fors stelling neemt: „dat hele gedoe rondom vrouwenliteratuur is kortom gelul”. Maar de belangrijkste reden om deze Passionate zo snel mogelijk in huis te halen is het wervelende, lange, maar nog lang niet lang genoege gedicht van Hagar Peeters Hagars aspiraties. Alles in dit muzikale, bezwerende gedicht draait om de wens deel uit te maken van het volle leven, in haar woorden: ‘Ik wil met de grote mannen mee op stap / Ik wil met alle machtige vaders mee op reis/ Laat ze mij de wereld tonen die aan mijn kleine voeten ligt.’ En even later: ‘… aan het plezier, de jacht, geravot en het toernooi doe ik graag mee. / Santé! Santé! Santé!’ Santé, Hagar.