Er zijn twee soorten kranten. Kranten met een boekenbijlage en  kranten zonder boekenbijlage. De eerste groep is kleiner dan de tweede. En de eerste groep wordt steeds minder groot.

Meer dan honderd auteurs tekenden deze week een protestbrief tegen de opheffing van Book World, de boekenbijlage van The Washington Post. Volgens de krant trekt het  boekensupplement te weinig adverteerders. Volgens de protesterende schrijvers gaat het om ‘een  onderdeel van onze meest eerbiedwaardige dagbladen.’ Book World  ‘heeft prestige en invloed. Het verrijkt onze cultuur.’ Zo hebben de  Verenigde Staten nog twee grote kranten met een aparte boekenbijlage: The New York Times aan de oostkust en The San Francisco Chronicle aan de westkust.

Precies evenveel als in Nederland, maar de vraag is voor hoe lang nog. De voorgenomen herschikking van De Volkskrant per 7 april dreigt ten koste te gaan van het boekenkatern Cicero. Gesproken wordt over samenvoeging van de bijlage met de kunstbijlage of op een nader te bepalen dag in de dagelijkse tabloidbijlage die de krant wil gaan maken. Zeker is dat de fictie en non-fictie-recensies niet zullen worden gescheiden en dat het aantal pagina’s boekrecensies zal afnemen. Dat hebben de medewerkers van de kunst-en boekenredactie donderdag op de jaarlijkse borrel te horen gekregen.

Volgens chef kunst (Cicero heeft sinds vorig jaar geen eigen chef meer) Hanneke de Klerck is er sprake van diverse ‘modaliteiten’ en is het ook mogelijk dat Cicero als aparte bijlage blijft bestaan. Overigens zitten er in de werkgroepen die de toekomst van de krant bespreken geen boekenredacteuren.

Is het dus ook in Nederland tijd voor een handtekeningenactie – in  België gaat al een petitie rond ter verdediging van de ‘cultuurjournalistiek? Schrijver en dichter Jan Boerstoel, voorzitter van de Vereniging van Letterkundigen sluit het desgevraagd niet uit. „Ik zou het er met het bestuur over moeten hebben, maar ik kan het me  voorstellen. Er is al veel verdwenen, het opheffen van een bijlage als Cicero zou een verarming zijn. Schrijvers hebben liever positieve  recensies dan negatieve, maar er moet natuurlijk nog wel over ons  worden geschreven.”