Chris de Stoop schreef een boek over de eerste westerse zelfmoordterroriste. Voor de reconstructie van het leven van de 38-jarige Belgische ging hij naar Irak.
Vergankelijkheid. Het komen en gaan van mensen. Een thuis vinden maar er niet kunnen blijven. Daarover gaan de even harde als poëtische boeken van Jenny Erpenbeck. ‘Wie links was, die moest weg.’
Na 25 jaar houdt de directeur van de CPNB, Henk Kraima, ermee op. De verstofte CPNB werd door hem opgepoetst. „Zowel schrijvers als lezers aanmoedigen. Dat is de chemie waarnaar je moet streven.”
Marokko’s beroemdste verhalenverteller Mohamed Mrabet kan niet lezen en niet schrijven. Een interview geeft hij liefst met een joint erbij. „Ik zou niet weten wat ik over dit boek moet zeggen.”
Zaterdag 20 februari 2010 door BAS MESTERSInterview
Niccolò Ammaniti is een sterauteur die teruggetrokken leeft in zuidelijk Toscane, samen met zijn honden. ‘Schrijvers dreigen in Italië steeds vaker sterren te worden. Ze zouden meer afstand moeten nemen om beter te kunnen observeren.’
Lodewijk Asscher, wethouder en auteur van ‘De ontsluierde stad’, is de ‘golden boy’ van de PvdA. Hij spiegelt zich aan Wibaut en pleit in zijn boek voor een assertieve overheid.
Om zijn nieuwe roman ‘Blood’s a Rover’ te promoten, toert misdaadauteur James Ellroy door Europa. ‘Er is maar één kunstenaar met wie ik kan worden vergeleken: de oude, dove Beethoven.’
Bert Keizer liep mee met neurochirurgen om te onderzoeken wat de impact is van snijden in iemands hersenen. ‘Er is een onontkoombare samenhang tussen brein en geest’.
In het werkelijke leven mag opgroeien vaak een feest zijn – grotere vrijheid, betere seks, meer geld, minder jeugdpuistjes – in de literatuur is het de hel. Boeken selecteerde elf klassieke ontwikkelingsromans en tien jonge tobbers uit de wereldliteratuur.
Chris de Stoop schreef een boek over de eerste westerse zelfmoordterroriste. Voor de reconstructie van het leven van de 38-jarige Belgische ging hij naar Irak.
Vergankelijkheid. Het komen en gaan van mensen. Een thuis vinden maar er niet kunnen blijven. Daarover gaan de even harde als poëtische boeken van Jenny Erpenbeck. ‘Wie links was, die moest weg.’
Nico Dijkshoorn debuteerde als dichter op de website GeenStijl. „Mijn kracht is dat ik iemand in een vernietigend beeld kan neerzetten.”
Na 25 jaar houdt de directeur van de CPNB, Henk Kraima, ermee op. De verstofte CPNB werd door hem opgepoetst. „Zowel schrijvers als lezers aanmoedigen. Dat is de chemie waarnaar je moet streven.”
Marokko’s beroemdste verhalenverteller Mohamed Mrabet kan niet lezen en niet schrijven. Een interview geeft hij liefst met een joint erbij. „Ik zou niet weten wat ik over dit boek moet zeggen.”
Niccolò Ammaniti is een sterauteur die teruggetrokken leeft in zuidelijk Toscane, samen met zijn honden. ‘Schrijvers dreigen in Italië steeds vaker sterren te worden. Ze zouden meer afstand moeten nemen om beter te kunnen observeren.’
In zijn notitieboekjes was Darwin vrijmoediger dan in zijn publicaties, ontdekte literatuurwetenschapper Dirk van Hulle.
Om zijn nieuwe roman ‘Blood’s a Rover’ te promoten, toert misdaadauteur James Ellroy door Europa. ‘Er is maar één kunstenaar met wie ik kan worden vergeleken: de oude, dove Beethoven.’
Bert Keizer liep mee met neurochirurgen om te onderzoeken wat de impact is van snijden in iemands hersenen. ‘Er is een onontkoombare samenhang tussen brein en geest’.
