Erich Segal foto AFP

Dit is dinsdag van een vriend van de familie vernomen. Segal is 72 jaar geworden. Hij is al begraven op een Joodse begraafplaats in Londen.

Segal werd in 1937 geboren als zoon van een New Yorkse rabbijn. Hij studeerde klassieke talen aan de universiteit van Harvard en schreef aanvankelijk filmscenario's. Hij schreef bijvoorbeeld mee aan het scenario voor de Beatlesfilm Yellow Submarine. Ook Love Story, het verhaal van een liefde tussen de rijke student Oliver, zoon uit een even rijke als kille familie, en de studente Jenny, dochter van een warmmenselijke Italiaanse arbeider, en de dood van Jenny aan kanker, was aanvankelijk een filmscenario. Toen Segal het schreef was hij 32 en werkte als docent klassieke talen aan Harvard.

Love Story werd na publicatie in 1970 wereldwijd een bestseller en is in totaal 33 talen meer dan 20 miljoen keer verkocht. Binnen een jaar verschenen er in de VS 21 drukken. Ook de verfilming van het romantische verhaal, uit 1971,  met acteurs Ryan O'Neal en Ali McGraw werd een wereldwijd succes, de zin "Love means never having to say you're sorry" een van de meest gerecyclede en anderszins gevarieerde filmcitaten. De film won één Oscar.

Love Story is een verhaal met 100 procent huilgarantie. Het sloeg volgens Segal onder meer aan doordat het zo kort en eenvoudig was. "Het is onverholen sentimenteel,"zei hij in 1970 in een interview met Time. "Toen ik het einde schreef moest ik zelf huilen en huilen, wel drie kwartier lang. Toen droogde ik mijn gezicht en schreef het boek af."

In één klap veranderde Segal, de Kluun van zijn dagen, van een anonieme hoogleraar in een ster.  In vier weken tijd verscheen hij vier keer in de Tonight Show van Johnny Carson. Als kenner van de klassieke atletiektraditie en als hardloper schopte hij het tot sportcommentator bij de zender ABC tijdens de Olympische spelen.

Tegenslagen kwamen er evenwel uit de hoek van de culturele elite. In 1972 besloot Yale Segals contract niet te verlengen omdat zijn buitencurriculaire activiteiten hem teveel in beslag namen, een klap die Segal maar moeilijk te boven kwam. De jury van de National Book Award dreigde op te stappen tenzij Love Story zou worden verwijderd van de nominatielijst. "Het is een banaal boek dat geen literatuur genoemd mag worden," zei juryvoorzitter William Styron (zelf schrijver van Sophie's Choice) indertijd. "Alleen door op de lijst te staan zou het de andere boeken omlaag gehaald hebben."

De Washington Post memoreert vandaag dat Segal al joggend in Central Park eens Philip Roth tegen het lijf liep, ook joggend.  "Meneer Roth, ik bewonder uw werk," zei Segal.  "En ik bewonder uw hardlopen," antwoordde Roth.  

Later emigreerde Segal naar Groot-Brittannië, waar hij aan de universiteit van Oxford doceerde. Hij publiceerde in zijn latere leven nog zeker twintig romans en wetenschappelijke werken. In 1977 publiceerde hij Olver's story, het vervolg op Love Story. In 2001 verscheen een belangrijke studie over de geschiedenis van de klassieke komedie, The Death of Comedy.