Voor haar biografie van prins Bernhard heeft Annejet van der Zijl zich minder ingeleefd in de hoofdpersoon dan in zijn tijd. De figuur Bernhard lijkt haar niet zo veel te kunnen schelen. Wél zijn lidmaatschap van de NSDAP.
Een verklaard liefhebber van ‘Max Havelaar’ zette zich aan een hertaling. Een waagstuk bij een boek dat wordt beschouwd als nationaal erfgoed. Maar in dit geval liep het goed af.
Onlangs vond na vijfendertig jaar discussie in museum De Fundatie een gebeurtenis plaats die de nimmer afnemende actualiteit van de centrale vraag uit Zwagermans Duel bevestigde. Le blute fin werd geaccepteerd als ...
Er is veel dat om aandacht schreeuwt in Duel. Allereerst de ontvreemding en beschadiging van een kostbaar werk van de kunstenaar Rothko, en de consequenties die deze gebeurtenis heeft voor de toch al beschadigde ...
Acht jaar na zijn laatste roman levert Joost Zwagerman in het Boekenweekgeschenk ‘Duel’ weer fictie af. Als ‘chroniqueur van zijn tijd’ wil hij in zijn romans het volle leven binnenhalen. Lukt het dit keer? En wat hebben zijn hoofdpersonen toch gemeen?
Als Belgian suicide bomber haalde Muriel Degauque vier jaar geleden de voorpagina's. Hoe zij tot haar daad kwam achterhaalde Chris de Stoop overtuigend.
De hoofdpersoon van Pieter Waterdrinkers nieuwe roman verruilt Hollands calvinisme voor voortfeestende nouveau riche in Moskou. Ze ontdekt de pijnlijke leegte achter de orgie.
De rijkste man ter wereld, Henry Ford, wilde de wereld iets teruggeven. Een schitterend boek reconstrueert de bouw van het idyllische dorp ‘Fordlandia’ en portretteert zijn schepper.
Maandag 22 februari 2010 door Elsbeth EttyRecensie
Drie vrouwen moeten zich verantwoorden voor de dood van een topauteur. In haar nieuwe roman ‘De leesclub’ neemt Renate Dorrestein wraak op testosteronproza.
Vrijdag 19 februari 2010 door Stine JensenRecensie
Kathryn Stockett zou zich in ‘Een keukenmeidenroman’ een zwart slachtofferverhaal hebben toegeëigend. Is dat erg? En als dat niet erg is, wat is dan wel het probleem?
In het werkelijke leven mag opgroeien vaak een feest zijn – grotere vrijheid, betere seks, meer geld, minder jeugdpuistjes – in de literatuur is het de hel. Boeken selecteerde elf klassieke ontwikkelingsromans en tien jonge tobbers uit de wereldliteratuur.
Een verklaard liefhebber van ‘Max Havelaar’ zette zich aan een hertaling. Een waagstuk bij een boek dat wordt beschouwd als nationaal erfgoed. Maar in dit geval liep het goed af.
De hoofdpersoon van Pieter Waterdrinkers nieuwe roman verruilt Hollands calvinisme voor voortfeestende nouveau riche in Moskou. Ze ontdekt de pijnlijke leegte achter de orgie.
De rijkste man ter wereld, Henry Ford, wilde de wereld iets teruggeven. Een schitterend boek reconstrueert de bouw van het idyllische dorp ‘Fordlandia’ en portretteert zijn schepper.
Kathryn Stockett zou zich in ‘Een keukenmeidenroman’ een zwart slachtofferverhaal hebben toegeëigend. Is dat erg? En als dat niet erg is, wat is dan wel het probleem?
