De verhouding tussen de schrijver en de staat was het belangrijkste thema van de als arts opgeleide Michael Afanasjevitsj Boelgakov, die het vanaf de jaren 20 herhaaldelijk aan de stok kreeg met de communistische partij. Zijn toneelbewerking van zijn roman De witte garde (1925, over een familie contrarevolutionairen in Kiev) mocht op voorspraak van de sovjetdictator Josef Stalin nog opgevoerd worden, maar daarna kreeg Boelgakov zijn satires op tirannie en bureaucratie, waaronder Het leven van de heer Molière en het magnum opus De meester en Margarita, niet meer gepubliceerd. Boelgakov stierf in het harnas tijdens het schrijven van Zwarte sneeuw, een theaterroman waarin hij onder meer afrekende met de dramaturg Konstantin Stanislavski.