De favoriete boeken van de vrijzinnig joods opgevoede Marcel Möring zijn Ulysses, Joyce’ stadse zwerftocht in achttien stijloefeningen, en de Midrasj, een bonte verzameling joodse vertellingen die commentaar leveren op het Oude Testament. Hun invloed op Mörings werk is duidelijk zichtbaar, niet alleen stilistisch – Möring wisselt per boek van register – maar ook inhoudelijk. Al zijn romans beschrijven het leven als ‘exodus en odyssee’, of het nu zijn debuut Mendels erfenis (1990) is, waarin een labiele joodse jongen zijn plaats probeert te vinden in de christelijke wereld, of Het grote verlangen (1992), waarin een man zijn leven vóór de dood van zijn ouders probeert te reconstrueren. Met zijn grote en meest geslaagde roman In Babylon (1997) schreef Möring zijn eigen mini-Midrasj. De raamvertelling, die klassiek 19de-eeuws begint met twee mensen die ingesneeuwd zitten in een geheimzinnig landhuis, geeft in tientallen verhalen en anekdotes een beeld van de joodse familie Hollander, die afstamt van een 17de-eeuwse klokkenmaker in Polen. Ze schept hoge verwachtingen voor Mörings volgende project: een portret van Assen, de stad van zijn jeugd, in de stijl van Joyce’ Dubliners. De invloed van Joyce Ulysses kwam nog het duidelijkst naar voren in Dis (2006), waar hij niet alleen Ulysses aan de vooravond van de TT-races plaatst, maar ook Dantes Inferno een plaats geeft in de hel die in Mörings roman Assen heet.