<img src="http://www.nrcboeken.nl/files/images/auteur/afbeelding1/thomese2.jpg" alt="thomese2.jpg" title="thomese2.jpg" width="600" height="331" class="imagefield imagefield-field_au_image_1" />

Thomése, P.F.

<img src="http://www.nrcboeken.nl/files/images/auteur/afbeelding2/thomese.jpg" alt="thomese.jpg" title="thomese.jpg" width="399" height="600" class="imagefield imagefield-field_au_image_2" />
Nederlands romancier en verhalenschrijver, (Doetinchem 23-01-1958)

Vanaf het moment dat P.F. ('Frans') Thomése in 1991 de AKO Literatuurprijs won voor zijn novellenbundel Zuidland, stond hij te boek als een schrijver van de oude stempel: een zorgvuldig stilist met een fijnzinnige humor in de traditie van bewonderde grootheden als Nescio en Elsschot. Een fel verdediger van de hoge cultuur en het belang van de verbeelding in de literatuur bovendien: in zijn beroemde essay 'De narcistische samenzwering' (1998) keerde hij zich tegen de stortvloed van autobiografisch proza in Nederland; later verketterde hij de trivialisering en commercialisering van de literatuur. Hoe ironisch dus dat Thomése na weinig succesrijke romans als Heldenjaren (1994) en Het zesde bedrijf (1999) doorbrak naar het grote publiek met een breekbaar relaas over zijn jong gestorven dochtertje (Schaduwkind, 2002) en een satirische roman over de Haagse matras (Vladiwostok!, 2007) die onderdeel werd van hetzelfde publiciteitscircus dat hij ooit verachtte. Thomése lijkt tevreden met zijn status als two-faced writer; de fans van de geweldige verhalen van weemoed en verlangen in Zuidland, én fans van de innemende vunzigheid van J. Kessels: the Novel (2009, over een drank-, rook- en seksbelust tripje naar crimineel Hamburg) zijn dat zonder twijfel ook.