Peter K. Austin (red.) - 1000 Talen van de wereld. Levende, bedreigde en uitgestorven talen. Uit het Engels vertaald door Cornelis van Ginneken. Fontaine Uitgevers. 288 pag. 29,95.
In een nieuwe, bijzondere studie worden Van Goghs gedragingen en ideeën gerelateerd aan wat hij zoal las. Eerst zware kost, maar later ook vrolijke verhalen.
Is het evolutionair of sociaal bepaald dat mensen van boeken houden? Of heeft de literatuur zelf daar ook iets mee te maken? Over literair darwinisme en het wonder van stijl.
Een schrijver-hoer die zijn klanten streelt, kittelt en vervolgens uitscheldt – zo zag Multatuli zichzelf graag. Arnon Grunberg bespreekt een opmerkelijke dissertatie die het binnenste van Multatuli's schrijverschap zoekt.
Teksten van oude liederen veranderen voortdurend. Omdat nieuwere generaties ze niet meer begrijpen? Volgens nieuwe inzichten zijn die veranderingen juist een teken van vitaliteit.
Vmbo’ers in de grote steden missen goede begeleiding, zegt Frans Willem Korsten. Dus schreef hij een kritisch boekje dat hij naar scholen en bestuurders bracht – per fiets.
Dat de Kamasoetra losse zeden zou promoten is een groot misverstand, zegt Sanskritist Herman Tieken. Hij vertaalde het Indiase seksboek voor het eerst in het Nederlands.
In een briljant boek weet Wilfried Stroh ons te overtuigen van het onderschatte belang van het Latijn als Europees-cultureel fenomeen – zonder dat hij overkomt als gek of reactionair.
Jarenlang hebben critici en literatuurwetenschappers zich laten knechten door postmodern relativisme. Om hun vak te redden moeten ze weer over kwaliteit durven spreken.
In het werkelijke leven mag opgroeien vaak een feest zijn – grotere vrijheid, betere seks, meer geld, minder jeugdpuistjes – in de literatuur is het de hel. Boeken selecteerde elf klassieke ontwikkelingsromans en tien jonge tobbers uit de wereldliteratuur.
Is het evolutionair of sociaal bepaald dat mensen van boeken houden? Of heeft de literatuur zelf daar ook iets mee te maken? Over literair darwinisme en het wonder van stijl.
Een schrijver-hoer die zijn klanten streelt, kittelt en vervolgens uitscheldt – zo zag Multatuli zichzelf graag. Arnon Grunberg bespreekt een opmerkelijke dissertatie die het binnenste van Multatuli's schrijverschap zoekt.
Vmbo’ers in de grote steden missen goede begeleiding, zegt Frans Willem Korsten. Dus schreef hij een kritisch boekje dat hij naar scholen en bestuurders bracht – per fiets.
